In het overleg leeft of sterft de datastrategie

Datastrategieën worden meestal ver geschreven van waar beslissingen daadwerkelijk worden genomen. Ze leven in slidedecks en besturingsmodellen. Ondertussen wordt de echte cultuur van een organisatie bepaald op een veel bescheidener plek: het terugkerende overleg, waar een handvol mensen naar iets kijkt en besluit wat te doen.

Wil je weten of een organisatie datagedreven is, lees dan niet haar strategie. Zit in haar maandagoverleg.

Het ritueel ís de strategie

Wat er in die kamer wordt gevraagd, wordt wat de organisatie waardeert. Opent de voorzitter met “wat zegt je onderbuik?”, dan wint de mening. Opent de voorzitter met “wat zegt het bewijs, en wat zou ons van gedachten doen veranderen?”, dan ontstaat een andere organisatie — één overleg tegelijk.

Kleine veranderingen, grote effecten

• Begin bij het getal. Zet de ene metric die de beslissing bepaalt bovenaan de agenda, vóór de discussie.
• Benoem de eigenaar. Elk getal op het scherm heeft een persoon die kan uitleggen hoe het is berekend.
• Leg de beslissing vast. Wat is besloten, op welk bewijs, en wat zou aanleiding geven het te herzien.
• Sluit de cirkel. Begin de volgende keer met controleren of de vorige beslissing werkte.

Niets hiervan vraagt nieuwe software. Het vraagt een voorzitter die bereid is te veranderen hoe de kamer werkt, en de volharding om het nieuwe format vast te houden tot het normaal wordt.

Waarom adoptie hier echt gebeurt

Organisaties steken enorm veel moeite in datageletterdheidstrainingen en tooling, en vragen zich dan af waarom er niets verandert. De reden is dat gedrag wordt gevormd door consequenties, en consequenties leven in het overleg. Verander het ritueel en je verandert de prikkel; verander de prikkel en de geletterdheid, de tooling en de cultuur volgen vanzelf.

Het is de goedkoopste interventie in datagedreven werken, en degene die het vaakst wordt overgeslagen. Herontwerp het overleg, en je hebt de organisatie herontworpen.